Andrologia

Operacje korekty płci

Zabieg operacyjny to jeden z końcowych etapów długotrwałego procesu korekty płci, który musi być poprzedzonym szeregiem procedur i wymaga odpowiedniej kwalifikacji psychologicznej, terapii hormonalnej oraz właściwej metody leczenia. Operacja korekty płci różni się bowiem w przypadku transpłciowych mężczyzn i kobiet, przy czym podczas kwalifikacji lekarskiej dobierana jest najlepsza technika chirurgiczna, dostosowana do indywidualnych potrzeb i możliwości pacjenta.

Falloplastyka RAP FtM

Falloplastyka, a więc plastyczna rekonstrukcja penisa, to najbardziej złożona transformacja okolic narządów płciowych, przeprowadzana zarówno w procesie korekty płci, jak również w celu rekonstrukcji penisa po urazach, penektomi z powodu raka prącia bądź korekty wady wrodzonej czy nabytej narządów płciowych. W metodzie tej penis odtwarzany jest z tkanek pobieranych z innych okolic ciała - w tym przypadku operację przeprowadza się z płata skórno-powięziowego ramienia (RAP- Radial Artery Phalloplasty) i jest to najczęściej stosowana technika. Chirurdzy pobierają płat skóry z przedramienia, po czym kształtują z niego cewkę moczową i trzon penisa, techniką „tube-in-tube” – większy rękaw skórny jest owinięty wokół wewnętrznej rurki cewki. Zaletą RAP jest także najlepsze czucie w obrębie nowego prącia.

Falloplastyka ALT FtM

W metodzie tej rekonstrukcję prącia wykonuje się z płata skórnego uda (ALT- AnteroLateral Thigh Flap Phalloplasty). Zaletą tego sposobu jest ukryte miejsce dawcze, jednoczasowe wytworzenie cewki oraz bliska lokalizacja umiejscowienia prącia, dzięki czemu rotacja na szypule naczyniowej pozwala uniknąć zespoleń mikrochirurgicznych naczyń. Czucie na prąciu po ALT jest fragmentaryczne, ze względu na zwykle tylko jeden nerw czuciowy dochodzący do tej okolicy skóry.

Falloplastyka abdominal flap / bird-wing FtM

Falloplastyka brzuszno-łonowa to z kolei metoda, w której wykorzystuje się materiał w postaci prostokątnego lub rozwidlonego płata brzusznego. W tej technice kończyny są wolne od ran, ale cewkę należy wykonać w kolejnym etapie. Czucie prącia po tym rodzaju falloplastyki jest połowiczne: dolna połowa czuje normalnie, w górnej połowie niestety brak czucia.

II etap falloplastyki FtM

Rekonstrukcja penisa składa się z kilku etapów. Pierwszym z nich jest wytworzenie prącia i cewki moczowej, a dopiero po upływie określonego czasu następuje zwykle drugi etap, czyli rekonstrukcja rowka zażołędnego, zamknięcie pochwy, wytworzenie moszny i implantacją protez jąder. Trzeci etap, wykonywany zwykle nie wcześniej niż rok po falloplastyce to implantacja protezy ciał jamistych (hydrauliczna lub półsztywna) pozwalająca na funkcjonalną erekcję i możliwości odbycia stosunku z penetracją.

Waginoplastyka z penektomią MtF

Korekta płci z męskiej na żeńską, polegająca na chirurgicznym usunięciu prącia, jąder i moszny oraz wytworzeniu żeńskich narządów płciowych - może to być zarówno wytworzenie samych narządów zewnętrznych (wargi sromowe mniejsze i większe, łechtaczka) bądź też głębokiej pochwy umożliwiającą stosunek z penetracją. Poszczególne tkanki prącia i moszny wykorzystane zostaną do rekonstrukcji poszczególnych elementów żeńskich genitaliów. W wersji najbardziej uproszczonej i najmniej obciążonej powikłaniami to usunięcie męskich narządów płciowych z wyprowadzeniem cewki na krocze bez odtworzenia pochwy, warg sromowych i łechtaczki.

Używamy plików cookies, by ułatwić korzystanie z naszych serwisów. Jeśli nie chcesz, by pliki cookies były zapisywane na Twoim dysku zmień ustawienia swojej przeglądarki. Polityka prywatności