„Bez kompleksów” - sezon 2, odcinek 4. Historia Pauliny

Pierwszy etap - leczenie stomatologiczne

Pierwszym etapem historii Pauliny była wizyta w Nawrocki Clinic. Problemy z uzębieniem wpływały nie tylko na wygląd uśmiechu, ale również na codzienne funkcjonowanie bohaterki. Paulina korzystała z protez, musiała stale mieć przy sobie klej do ich mocowania, a stan uzębienia utrudniał jej spożywanie posiłków.

W przypadku Pauliny odbudowa uzębienia wymagała etapowego postępowania oraz czasu na gojenie tkanek przed kolejnymi procedurami.

Korekcja uszu i nosa podczas jednej operacji

Kolejny etap historii Pauliny dotyczył korekcji odstających uszu. Problem towarzyszył jej od dzieciństwa. W Dr Szczyt Chirurgia Plastyczna pacjentka odbyła konsultację z dr. Jakubem Kretem, który zaplanował korekcję małżowin usznych.

Drugą procedurą była korekcja nosa przeprowadzona przez dr. Marka Szczyta. W przypadku Pauliny oba zabiegi wykonano podczas jednej operacji.

Możliwość połączenia kilku procedur chirurgicznych wymaga indywidualnej kwalifikacji. Przy planowaniu znaczenie mają m.in. stan zdrowia pacjenta, zakres poszczególnych operacji, rodzaj znieczulenia i przewidywany przebieg rekonwalescencji. To, że określone procedury zostały połączone u jednej pacjentki, nie oznacza, że takie samo postępowanie będzie odpowiednie w innym przypadku.

Dodatkowe informacje znajdują się w sekcji dotyczącej operacji łączonych.

Na czym polega korekcja odstających uszu?

Chirurgiczna korekcja uszu, czyli otoplastyka, może obejmować jedno lub oboje uszu, a sposób postępowania dobierany jest do rodzaju i stopnia deformacji.

W przypadku odstających małżowin operacja może polegać na uzyskaniu dostępu do chrząstki poprzez nacięcie skóry za uchem. Następnie chirurg modeluje chrząstkę i stabilizuje ją za pomocą szwów w zaplanowanym położeniu. Zabieg może być wykonywany w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym – zależy to m.in. od wieku pacjenta i zakresu procedury.

Sposób przeprowadzenia korekcji nie jest identyczny u każdej osoby. Małżowiny uszne mogą różnić się budową, stopniem odstawania i rodzajem deformacji, dlatego technika operacyjna ustalana jest indywidualnie podczas kwalifikacji.

Korekcja nosa z wykorzystaniem technologii Piezo

Podczas operacji Pauliny dr Marek Szczyt wykorzystał technologię Piezo. Jest ona stosowana przy modelowaniu struktur kostnych nosa i wykorzystuje działanie ultradźwięków.

Sama korekcja nosa może dotyczyć części kostnej, chrzęstnej albo obu tych struktur. Zakres operacji ustala się po analizie budowy nosa podczas konsultacji. W zależności od planu chirurg może zastosować technikę otwartą lub zamkniętą oraz odpowiednio wymodelować szkielet chrzęstno-kostny nosa.

O możliwości wykorzystania technologii Piezo decyduje chirurg po ocenie anatomii nosa i planowanego zakresu korekcji. Jej zastosowanie nie oznacza jednakowego przebiegu gojenia ani takich samych rezultatów u wszystkich pacjentów.

Kwalifikacja i przygotowanie do operacji

Zarówno korekcję nosa, jak i korekcję uszu poprzedza konsultacja z chirurgiem. Lekarz ocenia obszar planowanej korekcji, stan tkanek oraz ogólny stan zdrowia pacjenta. W przypadku nosa konsultacja pozwala również określić, czy operacja będzie dotyczyć części kostnej, chrzęstnej czy obu tych elementów.

W ramach kwalifikacji lekarz może zlecić odpowiednie badania, takie jak morfologia, parametry krzepnięcia krwi, poziom glukozy i kreatyniny, elektrolity, badanie ogólne moczu oraz EKG. Ich rzeczywisty zakres zależy od planowanej procedury, rodzaju znieczulenia, wieku, stanu zdrowia i innych indywidualnych czynników.

Podczas konsultacji należy również poinformować lekarza o przyjmowanych lekach. Sposób postępowania z farmakoterapią przed operacją powinien zostać ustalony indywidualnie – pacjent nie powinien samodzielnie zmieniać dawkowania ani odstawiać stosowanych preparatów.

Do stanów, które mogą stanowić przeciwwskazanie do operacji lub wymagać jej odroczenia, należą m.in.:

• zaburzenia krzepnięcia;
• nieuregulowane nadciśnienie tętnicze;
• nieuregulowana cukrzyca;
• aktywne infekcje skóry i błon śluzowych;
• ciąża.

Ostateczna decyzja o kwalifikacji należy do lekarza po indywidualnej ocenie pacjenta.

Rekonwalescencja po korekcji nosa i uszu

Po operacji Paulinę czekał okres gojenia. Po około trzech tygodniach mogła stopniowo wracać do codziennego funkcjonowania. Jest to jednak opis rekonwalescencji konkretnej pacjentki, a nie uniwersalny termin powrotu do pełnej aktywności po połączonej operacji nosa i uszu.

Po korekcji małżowin usznych mogą występować obrzęk i zasinienie. W pierwszych tygodniach istotne są odpowiednie zabezpieczenie uszu oraz ochrona przed uciskiem i urazami, zgodnie z zaleceniami lekarza. Gojenie i przebudowa tkanek trwają dłużej niż początkowy okres rekonwalescencji, dlatego rezultatu nie ocenia się wyłącznie na podstawie wyglądu uszu bezpośrednio po operacji.

Również po korekcji nosa obrzęk może utrzymywać się dłużej niż okres podstawowej rekonwalescencji. Po zdjęciu opatrunku wygląd nosa nadal zmienia się wraz z gojeniem i stopniowym ustępowaniem obrzęku. Kształtowanie się rezultatu może trwać około 12 miesięcy, a niekiedy dłużej. Moment miarodajnej oceny ustala lekarz prowadzący.

Termin powrotu do pracy, aktywności fizycznej i innych codziennych zajęć zależy od zakresu operacji oraz indywidualnego przebiegu gojenia. Samo zastosowanie technologii Piezo nie pozwala określić jednego terminu powrotu do pełnej aktywności dla wszystkich pacjentów.

Ryzyko i ograniczenia -  co trzeba uwzględnić?

Świadoma decyzja o operacji wymaga uwzględnienia jej planowanego zakresu, możliwych korzyści, ograniczeń oraz ryzyka powikłań.

Korekcja nosa i uszu wiąże się m.in. z ryzykiem zakażenia, zaburzeń gojenia, niekorzystnego bliznowacenia, asymetrii oraz powikłań związanych ze znieczuleniem. Po korekcji uszu może wystąpić także krwiak, a po operacji nosa – utrudnienie oddychania. W niektórych przypadkach konieczne może być dalsze leczenie lub operacja korygująca. Zakres ryzyka omawia się indywidualnie podczas kwalifikacji.

Po korekcji uszu szczególnie ważna jest ochrona operowanej okolicy w pierwszych tygodniach gojenia. Może dojść m.in. do zmiany położenia małżowiny lub problemów ze szwami. W razie nagłej asymetrii albo zmiany ustawienia ucha pacjent nie powinien samodzielnie manipulować operowaną okolicą, lecz skontaktować się z lekarzem.

W przypadku operacji nosa trzeba uwzględnić czas potrzebny na stabilizację operowanych struktur. Wygląd nosa w pierwszych tygodniach i miesiącach nie odzwierciedla ostatecznego rezultatu, ponieważ wpływają na niego przebieg gojenia i stopniowe ustępowanie obrzęku.

Przebieg operacji Pauliny i uzyskany u niej rezultat są indywidualne i nie stanowią gwarancji osiągnięcia takiego samego wyniku u innej osoby.

Kolejne etapy historii Pauliny

Po operacji nosa i uszu Paulina rozpoczęła również usuwanie makijażu permanentnego brwi wykonanego w przeszłości.

Po 16 tygodniach od operacji odbył się kolejny etap programu. Bohaterka spotkała się ze stylistką, makijażystką oraz fryzjerem, którzy przygotowali dla niej zmianę wizerunku.

W finale Paulina zobaczyła efekty dotychczasowych etapów swojej historii  - przeprowadzonych operacji nosa i uszu, procedur stomatologicznych oraz zmian wizerunkowych. Leczenie stomatologiczne zostało zaplanowane jako proces etapowy, dlatego finał programu nie oznaczał zakończenia całego planu leczenia.

Historia Pauliny przedstawia doświadczenia jednej konkretnej pacjentki. Zakres zabiegów, możliwość wykonania kilku procedur podczas jednej operacji, czas rekonwalescencji oraz osiągnięte rezultaty mogą różnić się między pacjentami i wymagają indywidualnej oceny medycznej.

Artykuł ma charakter informacyjny. Kwalifikacja do zabiegu, ocena ryzyka oraz zalecenia przed- i pooperacyjne wymagają indywidualnej konsultacji z lekarzem.

‍